Zmiana organizacji ruchu wokół szkoły


Dogodna lokalizacja
Dogodna lokalizacja

 

Proszę Państwa,

 

    Zarząd Dróg Publicznych postawił koło szkoły nowy znak "Strefa zamieszkania". Co to znaczy - w załączniku poniżej.  Po demontażu schodów wyjście na uliczkę Honorowych Krwiodawców jest jedynym wyjściem ze szkoły, dlatego reagujmy wszyscy, kiedy widzimy zachowania kierowców niezgodne z przepisami i prawem. 

 

 


 

Przepisy obowiązujące

w strefie zamieszkania
Przybliżenie przepisów obowiązujących w strefie zamieszkania

- czy można zaparkować samochód poza wyznaczonymi miejscami parkingowym?

Zgodnie z art. 2 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 z późn. zmianami) "strefa zamieszkania" jest to obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31.07.2002r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393), określa w § 58 definicję znaku D-40 "strefa zamieszkania". Z przepisu tego wynika m.in., że umieszczone w tej strefie urządzenia i rozwiązania wymuszające powolną jazdę (np. progi zwalniające) mogą nie być oznakowane znakami ostrzegawczymi.

Szczególne zasady ruchu drogowego, o których mowa w definicji "strefy zamieszkania", to m.in;
• prawo pieszego do korzystania z całej szerokości drogi i pierwszeństwo przed pojazdami,
• możliwość korzystania z drogi przez dziecko w wieku do 7 lat, bez opieki osoby starszej,
• prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów w strefie zamieszkania wynosi 20 km/h,
• zakaz postoju w strefie zamieszkania w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu.
Z powyższego zapisu wynika, że w przypadku braku wyznaczonych miejsc do postoju pojazdów, parkowanie w strefie zamieszkania jest niedopuszczalne.
Strefa zamieszkania to strefa, w której pieszy może się poruszać swobodnie po całej udostępnionej do użytku publicznego przestrzeni, i ma pierwszeństwo przed pojazdami (kierujący musi ustąpić pieszemu, gdy porusza się po wspólnej płaszczyźnie, bez wyodrębnionych chodników). Pojazdy muszą jechać z prędkością nie większą niż 20 km/h i parkować tylko w miejscach do tego przeznaczonych. Wjazd ze strefy zamieszkania na drogę publiczną podlega regułom włączania się do ruchu.
Zgodnie z art. 2 ustawy z 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 108, poz. 908 z późn. zmianami) 'strefa zamieszkania' jest to obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi.
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31.07.2002r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393), określa w § 58 definicję znaku D-40 'strefa zamieszkania'. Z przepisu tego wynika m.in., że umieszczone w tej strefie urządzenia i rozwiązania wymuszające powolną jazdę (np. progi zwalniające) mogą nie być oznakowane znakami ostrzegawczymi.

PAMIĘTAJMY!!!! W strefie zamieszkania samochód jest gościem, który musi uszanować prawa gospodarzy, czyli pieszych. Nie wolno parkować na trawnikach, przejeżdżać przez chodniki i miejsca zabronione.
Wyznaczenie strefy zamieszkania służy przede wszystkim bezpieczeństwu pieszych poruszających się po osiedlu. Dla administratorów naszego osiedla jest to właściwie jedyny skuteczny sposób porządkowania ruchu na osiedlowych uliczkach, z których większość nie należy zazwyczaj do kategorii dróg publicznych. Przepisy kodeksu na drogach niepublicznych stosuje się bowiem tylko w sytuacji bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa uczestników ruchu. A to oznacza brak możliwości karania np. za parkowanie utrudniające życie innym.
W obrębie strefy zamieszkania, daje podstawy prawne administratorom i mieszkańcom do interwencji policji i straży miejskiej, gdy łamane są przepisy kodeksu drogowego.
Wiele osób uważa ten znak za znak informujący o wjeździe na osiedle, dający bliżej niesprecyzowane uprawnienia pieszym. Tymczasem zasady ruchu w strefie zamieszkania sformułowane są bardzo precyzyjnie, w sposób jednoznacznie restrykcyjny wobec kierowców. Samochód, a nawet rower, jest w strefie zamieszkania ledwie tolerowanym intruzem, a w najlepszym wypadku – gościem, który musi uszanować prawa gospodarzy terenu, czyli pieszych.
Ważne wskazówki dla kierowców i pieszych poruszających się w strefie zamieszkania.
Ustąp pierwszeństwa pieszym - W strefie zamieszkania nie obowiązują przepisy kodeksu drogowego nakazujące pieszym korzystanie z chodnika lub pobocza, chodzenie lewą stroną jezdni itd. Przeciwnie – pieszy może korzystać z całej szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed autami oraz rowerami.
Natychmiast zwolnij - Konsekwencją uprzywilejowania pieszych jest radykalne ograniczenie prędkości wszelkich pojazdów poruszających się w obrębie strefy zamieszkania. Dopuszczalna prędkość pojazdów (nie tylko samochodów!) wynosi 20 km/h.
Parkuj w wyznaczonych miejscach - Brak znaku zakazującego postoju na uliczce leżącej w strefie zamieszkania nie oznacza jeszcze, że możesz zostawić tam samochód. Postój dozwolony jest bowiem wyłącznie na miejscach wyznaczonych specjalnie w tym celu.
Zachowaj ostrożność przy wyjeździe - Wyjazd ze strefy zamieszkania na inną drogę traktowany jest przez przepisy tak samo jak włączanie się do ruchu (art. 17 ust. 1 pkt 1 kd). Opuszczając strefę zamieszkania, musisz więc ustąpić pierwszeństwa przejazdu innym uczestnikom ruchu.
Obowiązki pieszych poza strefą zamieszkania
Art. 11. 1. Pieszy obowiązany jest korzystać z chodnika lub drogi dla pieszych, a w razie ich braku – z pobocza. Jeśli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi.
2. Pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi.
3. Piesi idący jezdnią są obowiązani iść jeden za drugim (...).
4. Korzystanie przez pieszego z drogi dla rowerów jest dozwolone tylko
w razie braku chodnika lub pobocza albo niemożności korzystania z nich. Pieszy, z wyjątkiem osoby niepełnosprawnej, korzystając z tej drogi, jest obowiązany ustąpić miejsca rowerowi.
5. Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się w strefie zamieszkania. W strefie tej pieszy korzysta z całej szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed pojazdem.

w strefie zamieszkania wolno parkować wyłącznie w miejscach do tego wyznaczonych! Czyli działa tu zasada odwrotna, niż na „zwykłej” drodze publicznej: nie szukamy znaku „zakaz parkowania”, by wiedzieć gdzie nie wolno postawić auta, lecz szukamy znaku „parkować dozwolono”, by móc spokojnie postawić tam swój pojazd.
Przypomnijmy, że zgodnie z definicją z art. 2 pkt 16 prawa o ruchu drogowym strefa zamieszkania to „obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi”. Znakiem tym jest znak D-40 (oraz odwołujący go znak D-41), zaś do podstawowych różnic względem normalnego ruchu należą:
• bezwzględne pierwszeństwo pieszego, który może łazić jak chce i każdy pojazd zawsze musi go przepuścić (art. 11 ust. 5 PoRD); także dzieci można się tam zawsze, w każdym czasie i miejscu (art. 43 ust. 1);
• ograniczenie dopuszczalnej prędkości do 20 km/h (art. 20 ust. 2 PoRD);
• zakaz postoju w innym miejscu niż wyznaczone w tym celu (art. 49 ust. 2 pkt 4 PoRD);
• zaś każdy wyjeżdżający ze strefy jest włączającym się do ruchu (art. 17 ust. 1 pkt 1 PoRD).